Vandaag een wandeling door een van mijn favoriete natuurgebieden “De Loonse en Drunense duinen”

Of het nu op de mountainbike is, te paard of te voet is, ik word altijd blij als ik hier ben. Een deel van deze route is hondenloslooproute dus ook Tristan is vandaag extra blij om mee te gaan. Het is een beetje een druilerige dag, maar daar laten we ons niet door weerhouden. Al hou ik me aanbevolen voor foto's die gemaakt zijn met een zonnetje op de achtergrond ;)



We starten bij Restaurant De Roestelberg in Kaatsheuvel. Parkeren is hier gelukkig nooit een probleem. Als er voor het restaurant geen plek is, is dat er zeker wel op de grote parkeerplaats achter het restaurant.

Met de ingang van het restaurant aan onze linkerzijde lopen we de zandheuvel op en slaan dan rechtsaf, het bos in en daarmee ook de hondenloslooproute op. We volgen deze route totdat we voorbij het meertje zijn.



Als we na ongeveer 1.2km bij een strandje uitkomen aan de andere kant van het meertje neemt Tristan nog even een duik voordat we het brede zandpad oplopen en het meertje achter ons laten.



Tristan lijn ik hier aan, we gaan van de hondenloslooproute af en een gebied in waar ik regelmatig reeën tegen kom.



Het zo stil op dit pad dat ik tussen de fluitende vogeltjes door in de verte de achtbaan van de Efteling hoor. Niet storend, eerder grappig.

Bij een geasfalteerd fietspad aangekomen gaan we rechtsaf en daarna het eerste pad links weer in.

Zou je op dit punt het zandpad nog zo’n 50m rechtdoor volgen kom je uit bij een gedenkteken voor de tweede wereldoorlog. Hier kun je lezen over wat er in de Drunense Duinen gebeurd is in die tijd.



Het komende stuk van de route zijn de gevolgen van de gevechten nog steeds zichtbaar in de vorm van onder andere grote kraters aan weerszijden van het pad. Nu vermomd als meertjes.



We volgen het pad tot we 5- sprong tegen komen en slaan daar linksaf.



Aan het einde van dit pad wordt het bos opener en gaan we weer links een zandpad in (deze keer vlak voordat we het fietspad oplopen)



Tristan baalt inmiddels van de riem, er zijn zoveel lekkere geurtjes hier. Helaas voor hem moet hij het nog even volhouden, pas aan het einde van de wandeling kan hij weer een stukje los.



Als we dit mooie sprookjesachtige pad uitlopen, en nee de Efteling hoor je hier niet meer, komen we bij een heideveldje uit en een fietspad. Hier slaan we rechtsaf en bij het volgende fietspad gaan we rechtdoor. We zijn nu bij de grote zandvlakte uitgekomen. Het doet me hier altijd een beetje denken aan een Savanne in Afrika,



Al voelt dat vandaag met de ondergelopen zandpaden toch anders dan op een zomerse dag.



We volgen het pad zodat we, links aan houdend, weer terug komen op de hondenloslooproute. We slaan rechtsaf en volgen de route tot we weer terug zijn bij de Roestelberg. Stiekem zijn we best nat geregend dus een kopje warme chocolademelk gaat er goed in.